Love, Rosie - Cecelia Ahern
Autor: Cecelia Ahern
Wydawnictwo: Akurat
Data wydania: 03.12.2014
Stron: 512
Rosie i Alex są nierozłączni od dzieciństwa. Wspólnie spędzają każdą wolną chwilę, chodzą do szkoły i dorastają. Są idealnym przykładem na to, że prawdziwa przyjaźń damsko - męska istnieje. Jednak pewnego dnia Alex przeprowadza się z rodziną do Bostonu, gdzie będzie mógł rozpocząć wymarzone studia. Przyjaźń zostaje wystawiona na dużą próbę - Czy uda się jej przetrwać pomimo dzielących ich kilometrów?
Cecelia Ahern miała niełatwe zadanie, aby dobrze ukazać postacie i relacje między nimi. W rzeczywistości wyszło to o wiele lepiej niż w niejednej powieści napisanej za pomocą zwykłego narratora. Pisarka daje nam szansę utożsamić się z bohaterami; poznajemy ich marzenia, obawy i przemyślenia, wątpliwości jakie nimi targają i lęki. Głównym wątkiem powieści jest przyjaźń Rosie i Alex, i została ona pięknie pokazana. Relacje jakie ich łączą są nie do opisania. Jednakże autorka nie zapomina o bohaterach drugoplanowy, więc i rodzina oraz przyjaciele są wykreowani z należytą dokładnością. Każdy ma swój indywidualny charakter, który wyróżnia go na tle innych. Ahern pokazuje jak ważni są bliscy ludzie w trudnych chwilach. Ile, czasami, trzeba poświęcić dla kogoś innego, i w końcu jak ważne są własne marzenia - aby z nich nigdy nie rezygnować.
Love, Rosie to czarująca historia, która zachwyci niejednego czytelnika. Autorka ukazuje niecodzienne relacje dwójki osób, połączonych silną więzią. To książka o miłości, życiu, marzeniach, samotności, ale przede wszystkim o przyjaźni. Podczas tej lektury będziemy śmiać się, wzruszać i przeżywać z bohaterami trudy dnia codziennego. Jest to niewątpliwie pozycja dla każdego fana ciepłych historii obyczajowych z nutką romantyzmu. Pisarka między kartami swojej powieści skrywa prawdy życiowe, o których niektórzy w dzisiejszych czasach zapominają, i skłania nas nad zastanowieniem się nad pytaniem; Czy prawdziwa przyjaźń damsko - męska jest możliwa? Warto sięgnąć. Polecam.
Często zdarza się tak, że o istnieniu książki nie wiedzielibyśmy przez całe swoje życie, gdyby nie pojawiła się jej ekranizacja. Tak właśnie było w przypadku Love, Rosie, które podbija serce widzów na całym świecie. Cecilia Ahern miała już okazję pokazać swój talent, zdobywać przy tym niemały rozgłos. Jak autorka słynnego PS Kocham Cię poradziła sobie w kolejnej powieści? Odpowiedź jest bardzo prosta - wyśmienicie.
Love, Rosie to kolejna powieść w dorobku bestsellerowej irlandzkiej pisarki Cecelii Ahern. Autorka jest znana szczególnie ze swojej debiutanckiej powieści PS Kocham Cię, której ekranizacja cieszyła się dużą popularnością. Muszę przyznać, że nie miałam okazji poznać jeszcze tej książki, i nawet nie zobaczyłam filmu. Nie lubię oglądać komedii romantycznych (ale po książki tego gatunku chętnie sięgam), a o to właśnie posądzałam twórczość Ahern. Teraz świeżo po lekturze Love, Rosie, mogę śmiało stwierdzić, że to na pewno nie jest kolejna, taka sama komedia romantyczna.

Love, Rosie to piękna i ciepła opowieść o sile prawdziwej przyjaźni, miłości, dorastaniu i marzeniach. Książka ma charakter epistolarny, zatem cała fabula przestawiona jest za pomocą listów, e-mailów, kartek pocztowych czy zapisów z chatów. Można mieć duże obawy co do takiej formy ukazania treści, jednak w tym przypadku był to świetny pomysł. Autorce udało się w wyśmienity sposób ukazać uczucia, przeżycia bohaterów i ich zmagania z życiem. Mimo że historia dzieje się na przestrzeni kilkudziesięciu lat, akcja toczy się bardzo płynnym tempem, a przeskoki czasowe nie zakłócają odbioru powieści. Jestem pod wrażeniem realności całej historii; ani przez chwile nie towarzyszyło mi uczucie, że coś jest wymuszone bądź sztuczne. Pisarka porusza zwykłe, przyziemne tematy, z którymi każdy z nas może mieć styczność; problemy miłosne i wychowawcze, zdrada, kłopoty w pracy czy nawet samotność. Mogłoby się wydawać, że przez to dzieło Ahern będzie mieć przygnębiający, nawet nieco melancholijny charakter, ale jest całkowicie odwrotnie. Autorka wzbogaciła powieść sporą dawką humoru, który sprawia, że panuje ciepła i pełna nadziei atmosfera. Atmosfera, która przenika głęboko do serc czytelników.


Za możliwość poznania historii pięknej przyjaźń dziękuje: