Rozstanie ♥ Stylo Fantôme ♥ Tł: Klaudia Wyrwińska ♥ The Kane Trilogy #2 ♥ Wydawnictwo NieZwykłe ♥
Data premiery: 05.06.2019 ♥ Stron: 269
Mocno erotyczne, odważne i na pewno nie należące do najsubtelniejszych powieści, Poniżenie, wciągnęło czytelnika w niegrzeczną grę dwójki głównych bohaterów. Stylo Fantôme nie zabłysnęła zbyt oryginalną fabułą, ale jej postacie były na tyle intrygujące i zapadające w pamięć, że nie mogłam sobie odmówić kontynuacji. Rozstanie, mimo że pod wieloma względami tak podobne do swojej poprzedniczki, posiada kilka wyraźnych różnic.
Bez wątpienia najbardziej rzuci się w oczy fakt, że drugi tom The Kane Trilogy jest zdecydowanie łagodniejszy i spokojniejszy. Oczywiście to w dalszym ciągu bardzo śmiała, przesycona namiętnością i pożądaniem lektura, ale w porównaniu z Poniżeniem jest o jeden stopień niżej. Powiązane jest to na pewno w dużym stopniu z mniejszą ilością samych scen łóżkowych, a to z kolei jest odpowiedzią na wydarzenia kończące Poniżenie. Jak pamiętamy pierwszy tom nie zakończył się dla Tatum najlepiej, dlatego postanowiła zakończyć znajomość z Jamesonem. Jednak on nie ma takiego zamiaru. Co za tym idzie fabuła to istna zabawa w kotka i myszkę. Przyciąganie i opychanie. Erotyzm mieszający się z gniewem. Nie zabraknie również szczypty humoru, słownych docinek i pikantnych momentów. Szkoda tylko, że autorka nie wzbogaciła historii o większą ilość akcji, bo mimo wszystko nie dzieje się za wiele, a finałowe wydarzenia są do przewidzenia od praktycznie pierwszych stron.
Pod wpływem wydarzeń z Poniżenia w bohaterach zachodzą widoczne zmiany. Tatum już wie, że Jameson jest w stanie ją złamać, dlatego pełna jest niepewności i obaw. W każdym geście i przejawie ludzkich odruchów doszukuje się podstępu. Czyni ją to postacią bardzo niejednoznaczną, nieraz mówiącą jedno a robiącą drugie. Jej niezdecydowanie na pewno wśród części czytelników może wzbudzić irytację, niemniej to w dalszym ciągu bardzo charyzmatyczna i pewna siebie osobowość, która wyróżnia się na tle szarych myszek królujących w tym gatunku. Przemianę łatwo można dostrzec również w Jamesonie. Mężczyzna zaczyna pokazywać swoją drugą twarz, bowiem widzi w tym jedyny sposób uzyskania odkupienia. Ich relacja w dalszym ciągu będzie podszyta sporą dozą zmysłowości i chemii, ale także sadyzmu i wulgarności, które oboje tak bardzo preferują.
Po burzliwym Poniżeniu przyszła pora na łagodniejsze Rozstanie, które bardzo dobrze sprawdziło się jako dopełnienie historii. Pisarka jeszcze mocniej zagłębiła się w emocjonalnej warstwie powieści, sprawiając, że relacja Tatum z Jamesonem zaczęła przybierać inne odcienie. Liczę, że w ostatnim tomie Stylo Fantôme jeszcze mocniej zagrzeje atmosferę, oferując niezapomniany finał. Tymczasem The Kane Trilogy polecam osobom, które lubią pikantne, odważne i mroczne lektury z zimnym draniem i silną kobietą na czele, gdzie nie będzie miejsca na żadne ckliwe i romantyczne momenty.
"Inni mieli pocałunki w policzek oraz przytulanie, z kolei Jameson i Tate mieli ból. Stanowił ich drugą naturę. Był jak drugi język."
Bez wątpienia najbardziej rzuci się w oczy fakt, że drugi tom The Kane Trilogy jest zdecydowanie łagodniejszy i spokojniejszy. Oczywiście to w dalszym ciągu bardzo śmiała, przesycona namiętnością i pożądaniem lektura, ale w porównaniu z Poniżeniem jest o jeden stopień niżej. Powiązane jest to na pewno w dużym stopniu z mniejszą ilością samych scen łóżkowych, a to z kolei jest odpowiedzią na wydarzenia kończące Poniżenie. Jak pamiętamy pierwszy tom nie zakończył się dla Tatum najlepiej, dlatego postanowiła zakończyć znajomość z Jamesonem. Jednak on nie ma takiego zamiaru. Co za tym idzie fabuła to istna zabawa w kotka i myszkę. Przyciąganie i opychanie. Erotyzm mieszający się z gniewem. Nie zabraknie również szczypty humoru, słownych docinek i pikantnych momentów. Szkoda tylko, że autorka nie wzbogaciła historii o większą ilość akcji, bo mimo wszystko nie dzieje się za wiele, a finałowe wydarzenia są do przewidzenia od praktycznie pierwszych stron.
Pod wpływem wydarzeń z Poniżenia w bohaterach zachodzą widoczne zmiany. Tatum już wie, że Jameson jest w stanie ją złamać, dlatego pełna jest niepewności i obaw. W każdym geście i przejawie ludzkich odruchów doszukuje się podstępu. Czyni ją to postacią bardzo niejednoznaczną, nieraz mówiącą jedno a robiącą drugie. Jej niezdecydowanie na pewno wśród części czytelników może wzbudzić irytację, niemniej to w dalszym ciągu bardzo charyzmatyczna i pewna siebie osobowość, która wyróżnia się na tle szarych myszek królujących w tym gatunku. Przemianę łatwo można dostrzec również w Jamesonie. Mężczyzna zaczyna pokazywać swoją drugą twarz, bowiem widzi w tym jedyny sposób uzyskania odkupienia. Ich relacja w dalszym ciągu będzie podszyta sporą dozą zmysłowości i chemii, ale także sadyzmu i wulgarności, które oboje tak bardzo preferują.
Po burzliwym Poniżeniu przyszła pora na łagodniejsze Rozstanie, które bardzo dobrze sprawdziło się jako dopełnienie historii. Pisarka jeszcze mocniej zagłębiła się w emocjonalnej warstwie powieści, sprawiając, że relacja Tatum z Jamesonem zaczęła przybierać inne odcienie. Liczę, że w ostatnim tomie Stylo Fantôme jeszcze mocniej zagrzeje atmosferę, oferując niezapomniany finał. Tymczasem The Kane Trilogy polecam osobom, które lubią pikantne, odważne i mroczne lektury z zimnym draniem i silną kobietą na czele, gdzie nie będzie miejsca na żadne ckliwe i romantyczne momenty.
W The Kane Trilogy:
