Ostatnie posty
 Książęcy gambit ♥ C.S. Pacat ♥ Tł: Małgorzata Kaczarowska ♥ Seria Zniewolony książę #2 ♥ Studio JG ♥ 
Data premiery: 16.12.2018 ♥ Stron: 430

W większości przypadków pierwszy tom serii mówi nam całkiem sporo na temat tego, jaki będzie jej charakter. Dlatego po dość kiepskim Zniewolonym księciu nie pokładałam w kontynuacji zbyt wielkich nadziei. Kulał w nim praktycznie każdy aspekt, lecz mimo to czułam, że z tej historii można wykrzesać bardzo wiele, o ile dobrze się do tego zabierze. I tym razem moja intuicja nie zawiodła, a ja przeżyłam jedno z największych literackich zaskoczeń, od bardzo dawna. Książęcy gambit w najmniejszym stopniu nie przypomina swojej płytkiej i nudnej poprzedniczki. 

W końcu zaczęło się coś dziać! I to dziać przez duże D. Spiski, zmowy i dworskie intrygi wysuwają się na pierwszy plan, dzięki czemu wszystkie te kontrowersyjne elementy (niewolnictwo, nałożnicy, publiczne gwałty) stały się tym, czym powinny być od początku - częścią rzeczywistości, w której przyszło żyć głównym bohaterom, a nie kluczowymi wydarzeniami. Damen wraz z Laurentem opuszczają Vere udając się w stronę granicy, aby ustabilizować napiętą sytuację. Dzięki temu czytelnik zostaje zabrany w intrygującą podróż, pełną niespodzianek, walk i planowania kolejnych kroków. Autorka zdradza kilka nowych faktów, rozbudowuje swój świat, co skutkuje tym, że jest on zdecydowanie bardziej wiarygodny i ciekawszy niż we wcześniejszej części. Również bohaterowie prezentują się znacznie lepiej. Może i Damen nie jest protagonistą, który w emocjonalny sposób związuje czytelnika ze sobą, ale stał się on zdecydowanie bardziej wyrazisty. To samo tyczy się zimnego księcia, Laurenta. Bardzo podobało mi się, że pod powierzchowną obojętnością i oschłością pisarka zbudowała bogatą i niełatwą osobowość, która potrafi zaskoczyć i przykuć uwagę. Wszytko to sprowadza się do wątku romantycznego, który na prawdę mi się podobał. W Zniewolonym księciu zarzucałam C.S. Pacat, że nie potrafi przelewać uczuć na papier, i teraz muszę zmienić zdanie. W Książęcym gambicie pokazała, że jednak to potrafi. Stopniowo i pod wpływem wydarzeń między Damenem i Laurentem zaczyna zawiązywać się więź. Drobne gesty, niewypowiedziane słowa i skrywane uczucia budują erotyczne napięcie, które jest niewątpliwym atutem tej powieści. Bardzo jestem ciekawa, jak potoczą się dalsze losy tego zakazanego uczucia i czy istnieje dla niego szansa na happy end.


Jestem odrobinę zła na autorkę, że przez tak słabą pierwszą część na pewno wiele osób nawet nie spojrzy na kontynuację. I będzie to wielka strata, gdyż Książęcy gambit i Zniewolony książę to jak dzień i noc. W kontynuacji pisarka skupia się przede wszystkim na politycznych walkach, zdradach i intrygach. Zaskakuje, budzi emocje i tworzy unikatowy świat. Dodatkowo bohaterowie stają się znacznie barwniejsi, przechodzą przeminę, uczą się na błędach i zmuszeni są do podejmowania trudnych decyzji. W to wszystko wplątany jest wątek skomplikowanej relacji, miłości, która nie powinna się narodzić. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona Książęcym gambitem i polecam wszystkim, który po pierwszej części nie byli przekonani. 


W trylogii Zniewolonego księcia:
Zniewolony książę / Królewski gambit / Kings Rising
        
Zniewolony książę ♥ C.S. Pacat ♥ Tł: Małgorzata Kaczarowska ♥ Seria Zniewolony książę #1 ♥ Studio JG ♥ 
Data premiery: 11.06.2018 ♥ Stron: 311

Bardzo lubię sięgać po tytuły uchodzące za kontrowersyjne. Takie, które poruszają niewygodne tematy. Taka łatka niewątpliwie została przypięta Zniewolonemu księciu, co wydaje się potwierdzać opis sugerujący, że w nasze ręce wpadnie coś na kształt yaoi w książce. Jednak każdy kolejny rozdział utwierdzał mnie w tym, że raczej nic takiego tutaj nie znajdziemy, a C.S. Pacat może i pomysł miała, ale wykonanie jest na bardzo słabym poziomie.

"Wyglądał odpowiednio, z jasnymi włosami i zapierającym dech w piersiach profilem. Złoty książę, którego z łatwością można było kochać, jeśli się nie widziało, jak wyrywa muchom skrzydełka."

Największym problemem Zniewolonego księcia wydaje się być fakt, że akcja i sensowna, wielowymiarowa fabuła to w tym przypadku odległe marzenie. Zanim zaczęło się cokolwiek dziać, książka się skończyła. A zapowiadało się całkiem intrygująco. Książę Damen zostaje zdradzony przez brata i wysłany do wrogiego państwa Vere jako niewolnik. Przypisana zostaje mu rola nałożnika księcia Laurenta, który jest zimny niczym lód, wyrachowany, niebezpieczny i nienawidzi narodu Damena. Tutaj rozpoczyna się jego walka o przetrwanie w nieznanym kraju. W międzyczasie na dworze Vere toczy się gra o tron, w którą nasz główny bohater zostaje mimowolnie wplątany. Cała ta walka jest niestety bardzo mierna, przewidywalna i trywialna. Jeśli ktoś liczy na zawiłe spiski czy szalone intrygi to będzie bardzo zawiedziony. Nakreślony przez autorkę świat miał duży potencjał, aby zaintrygować czytelnika, ale mnóstwo luk i niedopowiedzeń sprawiają, że trudno wciągnąć się w niego tak do samego końca. Niewątpliwie Vere miało szokować i to robi. Niewolnicy pełniący funkcję nałożników - w tym dzieci? Są. Zabawy polegające na publicznym oglądaniu gwałtów? Są. Przemoc i brutalność? Jest. To wszystko oczywiście tylko w kombinacji mężczyzna z mężczyzną. Podobno związki dwóch płci też istnieją w tym świecie, ale pisarka nie daje nam okazji, aby ich uświadczyć. Cała sytuacja polityczna jest nakreślona niewyraźną kreską. Dowiadujemy się, że Vere i Akielos nie pałają do siebie sympatią. Toczyli ze sobą wojnę, ale obecnie, od kilku lat, trwa pokój. Chciałoby się chociaż wiedzieć o co była ta wojna, ale próżno szukać takich informacji. Sytuacja na dworze Vere również jest przedstawiona bardzo powierzchownie. Od pierwszych strona daje się wyczuć konflikt na linii Laurent - regent, ale jakie jest jego podłoże? Paskudny charakter następny tronu wydaje się być słabym powodem. Niestety lektura Zniewolonego księcia niesie za sobą więcej pytań niż odpowiedzi. Ale może pisarka planuje w kontynuacji zapełnić te wszystkie braki?
   
Przyznam, że spodziewałam się, że dzieło C.S. Pacat będzie bardziej erotyczne i przesiąknięte seksem, a okazało się, że tutaj wiele się mówi na ten temat, ale samych takich wydarzeń za wiele nie spotkamy. Relację Damena i Laurenta trudno nazwać romansem. Jeśli  to zmierza w tym kierunku (a obstawiam, że tak) to autorka nie robi nic, aby pojawiła się jakakolwiek chemia czy iskra namiętności między bohaterami. Właściwie to ma ona bardzo duży problem z przelaniem uczuć i emocji na papier. Wszystko jest takie suche i obojętne w odbiorze. Sami bohaterowie to następny gwóźdź do trudny. Nudni, bez wyrazu. Damen nie jest postacią, która potrafi zaintrygować swoją osobą. Zostaje skazany na los niewolnika, a nie robi to na nim żadnego wrażenia. Biernie kroczy przez całą powieść nie zastanawiając się nad niczym. Ja od pierwszych stron snułam domysły, dlaczego został zdradzony przez brata, wysłany akurat tutaj, a głównemu bohaterowi niestety nie przyszło zastanowić się głębiej nad niczym i wysuwać jakichkolwiek wniosków. Dawno nie spotkałam równie bezbarwnego protagonisty. 


Zniewolony książę zostawił po sobie bardzo mieszane odczucia. Oczekiwałam czegoś zdecydowanie bardziej charakternego i ciekawego. A dzieło C.S. Pacat najtrafniej byłoby określić jako nudne i niedopracowane. Podczas lektury nieustannie nachodziły mnie myśli, kto jest odbiorcą docelowym tej historii. Ze względu na jej charakter nie jest to książka ani dla dzieci ani nawet dla nastolatków. Ale jakiego dorosłego miałoby zadowolić jej płytkie wykonanie? Po opiniach byłam przygotowana na coś zdecydowaniej ostrzejszego i okrutnego, okazało się jednak świat wykreowany przez C.S. Pacat, mimo że kontrowersyjny, to nie zbulwersował ani nie zszokował mnie tak mocno. Zniewolonego księcia umieściłabym w koszyku "dla fanów yaoi" i tylko im poleciłabym lekturę tej powieści. Reszta ma bardzo duże szanse, że będzie zawiedziona. 


W serii Zniewolony książę:
Zniewolony książę / Królewski Gambit / Kings Rising

             


Twarzą w twarz ♥ Agata Suchocka ♥ Seria Daję Ci wieczność #2 ♥ Wydawnictwo Initium ♥ 
 Data premiery: 14.02.2019 ♥ Stron: 255

Woła mnie ciemność było lekturą dość nietypową, a przy tym bardzo klimatyczną i mroczną. Od pierwszych stron pokochałam pióro autorki, dlatego sięgnięcie po kontynuację było dla mnie oczywistością. Pierwsza część dość jasno pokazała nam, że królować będą tutaj związki męsko-męskie, a erotyka przybierać bardzo różne, odważne odcienie. I mimo że Twarzą w twarz jest zdecydowanie łagodniejsze niż jego poprzedniczka, to bez problemu zatraciłam się w tej cudownej, gotyckiej rzeczywistości. 

"Miałem wrażenie, że jesteśmy jednym ciałem grającym na dwóch instrumentach."

Akcja rozpoczyna się bezpośrednio po zakończeniu aktu pierwszego, dlatego znajomość Woła mnie ciemność jest koniecznością. Lothar opuszczony przez ukochanego, ale także swojego mentora postanawia wyruszyć do Ameryki, aby tam odnaleźć odpowiedzi na dręczące go pytania. To właśnie on staje się tym razem naszym głównym bohaterem i jego losu mamy okazję śledzić. Przyznam, że pierwsze rozdziały nie napawały mnie optymistycznie i miałam poczucie, że autorce zabrakło pomysłu na kontynuację. Lothar miota się bez celu szukając ukojenia, zemsty, czegoś co pozwoli zapomnieć i zmyć poczucie winy. Nie jest to ani specjalnie ciekawe, ani przykuwające uwagę. Jednak z każdy kolejnym rozdziałem było zdecydowanie lepiej, a akcja zaczęła nabierać rozpędu. Przypomniałam sobie, co tak bardzo urzekło mnie w pierwszym tomie, i mimo że wydarzenia tym razem mają miejsce we współczesności, to ziarenko tego mrocznego, XIX-wiecznego Londynu pozostało. Bohaterowie muszą zmierzyć się z upływem czasu, ze zmianami jakie zachodzą na świecie. Bo to nie jest w głównej mierze książka o wampirach. One stanowią tutaj tło, fundament dla wieczności. Pierwszy skrzypce gra zdecydowanie miłość. Taka ponad czas, ponad wszystko. I ten piękny literacki styl przesiąknięty erotyzmem. Nie sposób nie zatracić się w nim i nie ulec jego urokowi.  


Twarzą w twarz to książka, tak jak w przypadku jej poprzedniczki, bardzo odważna, nietypowa, oryginalna i do tego pięknie napisana. Na pewno nie dla każdego, bo podchodzić trzeba do niej bez żadnych uprzedzeń i etycznych ograniczeń. Historia zawarta w drugim akcie Daję Ci wieczność wyjaśnia wiele nurtujących kwestii i domyka sporo wątków, ale również rozpoczyna kilka całkiem nowych i niespodziewanych. Bardzo jestem ciekawa co pisarka przygotowała w kolejnej części i mam nadzieję, że szybko przyjdzie mi się o tym przekonać.        


W serii Daję Ci wieczność:
Woła mnie ciemność / Twarzą w twarz