Ostatnie posty
Oko pustyni ♥ Richard Schwartz ♥ Tł: Agnieszka Hofmann ♥ Seria Tajemnica Askiru #3 ♥ Wydawnictwo Initium ♥ 
Data premiery: 24.05.2019 ♥ Stron: 413

Wcześniejsze tomy Tajemnicy Askiru na tyle przepadły mi do gustu, że bez obawy sięgam po kolejne części. Autor już wiele razy pokazał, że potrafi z niesamowitą lekkością kreować kolejne elementy swojego świata, przy tym dostarczając czytelnikowi mnóstwa przygód i zaskakujących zwrotów. Oko pustyni to już trzecie spotkanie z twórczością Richarda Schwartza, które nie ustępuje poziomem swoim poprzednikom. 

W kolejnej odsłonie Tajemnic Askiru pisarz postawił zdecydowanie bardziej na lokalną politykę i jeszcze mocniejsze zagłębienie się w kulturze i pięknie pustynnego Basarajnu. Co za tym idzie tempo wydarzeń jest zdecydowanie wolniejsze i spokojniejsze. Mniej jest też scen nastawionych typowo na akcję, czy podbijających widowiskowość fabuły. Historia skupia się politycznej intrydze, którą autor z niezwykłą starannością konstruuje w tle, a w którą Havald i jego przyjaciele zostali mimowolnie wplątani. Mamy więc wiele spekulacji, tropów i niespodziewanych odkryć. A wszystko to skąpane w mocnym klimacie high fantasy. 

Narracja nieustannie pozostaje w rękach Havalda. Mimo że to już kolejny tom serii jego osoba nie traci na uroku. Potrafi wzbudzić zainteresowanie i przyciągnąć czytelnika nutką tajemniczości. Na atrakcyjności nie tracą również towarzysze głównego bohatera - wyraziści, barwi i (mimo że nie każdy z nich jest człowiekiem) bardzo ludzcy. Nie zabraknie również poznanego w Drugim Legionie, sługi Armina, którego osoba zawsze niesie ze sobą sporą dawkę humoru. Wszyscy razem tworzą bardzo zgraną grupę, której przygody z przyjemnością się poznaje.  
     

Po bardzo efektownych i pełnych akcji poprzednich częściach, Oko pustyni wydaje się postojem, który urządzili sobie bohaterowie podczas swojej misji. Ale i podczas tej przerwy nie zabrakło wrażeń i emocji, które sprawiają, że lekturę można bez wahania ocenić jako bardzo dobrą. Tajemnica Askiru to fantastyka w najlepszym wydaniu, pełna magii, osobliwych wierzeń oraz wyjątkowych artefaktów - legendarnych mieczy oraz tytułowego Oka Gasalabadu. Już od Pierwszego Rogu jestem pod urokiem pomysłowości Richarda Schwartza, dlatego polecam ten cykl każdemu czytelnikowi spragnionemu niezwykłej, magicznej przygody. Na pewno to wszystko tutaj odnajdzie. 


W serii Tajemnica Askiru:
Pierwszy Róg / Drugi Legion / Oko pustyni  

Drugi Legion
Richard Schwartz
Tł: Agnieszka Hofmann
Tajemnica Askiru #2
Wydawnictwo: Initium
Data premiery: 21.10.2018r.
Stron: 526


Znacie to uczucie, gdy rozpoczynacie nową serię i pierwszy tom tak mocno się spodobał, że skradł całe Wasze serce? Z wielkim entuzjazmem zabieracie się za kontynuację i uświadamiacie sobie, że wcześniejsza część to było nic w porównaniu z drugim tomem. Jeśli nie, to koniecznie musicie zapoznać się z cyklem Tajemnica Askiru, bo tak mogę podsumować swoje wrażenia po lekturze Drugiego Legionu.

Po razu drugi przenosimy się do zajazdu Pod Głowomłotem. To właśnie tutaj przybywa tajemniczy wędrowiec, który opowiada Havaldowi oraz reszcie gości o rozbiciu Askiru oraz objaśnia działanie magicznych wrót. Główny bohater, wraz z grupką towarzyszy postanawia opuścić gospodę, aby odszukać portal, który przeniesie ich do Askiru. Tam mają nadzieję znaleźć pomoc, ale także pragną ostrzec mieszkańców przed najeźdźcą, brutalnym władcą Thalaku. Jednak nie wszystko idzie po ich myśli. Trafiają do gorącego i pustynnego Besarajnu, gdzie czekają na nich nowe niebezpieczeństwa i polityczne intrygi. Nie wiedzą również tego, że ich śladem podąża wróg. 

Drugi Legion to bezpośrednia kontynuacja Pierwszego Rogu, znakomitego tomu otwierającego cykl high fantasy autorstwa Richarda Schwartza. Rozpoczyna się w dobrze nam znanym już klimacie; mróz, duchota i mury gospody. Jednak szybko się to zmienia i cztery ściany, w których miała miejsce akcja całego pierwszego tomu, zostają opuszczone. Havald, wraz z maestrą Leandrą, mroczną elfką Zakorą oraz kilkoma innymi towarzyszami wyruszają w podróż, która obfituje w wiele niecodziennych zdarzeń, zagrożeń oraz doświadczeń. Bohaterowie są praktycznie bez przeryw w ruchu, co sprawia, że Drugi Legion to powieść znacznie bardziej przygodowa, niż jej poprzedniczka. Autor otwierając się na świat sprawił, że wszystko to, o czym tylko słyszeliśmy w murach zajazdu zaczyna przybierać namacalną formę. Pisarz ma niesamowity talent do kreowania światów i sposób, w jaki nam je ukazuje, nie budzi żadnych zastrzeżeń. Mnóstwo legend i opowieści. Bogate tło polityczne, intrygi i spiski. A to wszystko otoczone magią i osobliwymi wierzeniami. 

Bez zmian narratorem pozostaje Havald. Mężczyzna z każdą stroną jest nam coraz lepiej znany, ale autor nie zdradza wszystkiego do końca. Jego przeszłość dalej owiana jest sporą dozą tajemniczości. Bohaterowie są niewątpliwie ogromnym atutem tej serii - świetnie dopracowani, niebanalni i niejednoznaczni. Każdy z własną historią, celami i pragnieniami. Co za tym idzie, dialogi są na najwyższym poziomie nierzadko przepełnione humorem, który idealnie komponuje się z charakterem utworu. Takim postaciom zawsze chętnie się towarzysz i obserwuje ich czyny oraz przemiany. 


Drugi Legion to powieść fantastyczna w najlepszym wydaniu. Pełna przygód, zaskakujących wydarzeń, magii oraz chwytliwych opisów egzotycznego Besarajnu. Richard Schwartz z niezwykłą lekkością potrafi przenieść czytelnika do całkiem innego świata, gdzie zauroczy go cudowny klimat, autentyczni bohaterowie oraz szczypta humoru. Jak to w przypadku długich cykli bywa, finał niczego nie wyjaśnia, a jedynie podsyca apetyt na więcej. Dla mnie Drugi Legion był jeszcze lepszą przygodą niż Pierwszy Róg, dlatego też nie mogę się doczekać, co autor pokaże w następnej części. Seria już zagrzała sobie miejsce w moim sercu. 

Wcześniejszy tom:
     
 

[Przedpremierowo]

 
Pierwszy Róg
Richard Schwartz
Tł: Agnieszka Hofmann
Tajemnica Askiru #1
Wydawnictwo: Initium
Data premiery: 20.04.2018r.
Stron:495


Wzmianka o tym, że dany tytuł sprzedał się w kilkutysięcznym nakładzie, był wielokrotnie wznawiany i zdobył mnóstwo fanów jest niewątpliwie dużą zachętą. Ale każdy chyba już wie, że w dzisiejszym świecie siłą marketingu da się wypromować prawie każdy gniot. Jednak fakt, że Pierwszy Róg pochodzi z rynku niemieckiego znacząco mnie uspokoił. To nie kolejny New York Times Bestseller, który częściej rozczarowuje niż zachwyca. Przed nami rasowe fantasy, które zdecydowanie zasługuje na wysokie liczby sprzedaży. 


Mądrość nie przychodzi sama z siebie, tylko dlatego, że człowiek się starzeje. Mądrości trzeba szukać.

Zajazd pod Głowomłotem wydaje się być dobrym miejscem na przetrwanie burzy śnieżnej. To tutaj garstka podróżnych zostaje uwięziona przez mróz i zawieje oraz skazana na własne towarzystwo. Długo nie trzeba czekać, gdy wśród gości pojawiają się pierwsze konflikty. Dodatkowo sytuacji nie poprawia brutalne morderstwo młodego stajennego. Atmosfera zagęszcza się, bo pewne jest że za tą zbrodnią musi stać jeden z gości. Gospoda rozpoczyna ujawniać swoje tajemnice, zaczynają dziać się niepokojące rzeczy, i nie każdy jest tym za kogo się podaje. Odszukanie zabójcy okazuje się drugorzędnym problemem, gdy główny bohater Havald uświadamia sobie, że te wszystkie, dziwne zdarzenia mogą mieć związek z pradawną magią prowadzącą do legendarnego Królestwa Askiru. Od rozwikłania tej zagadki będzie zależało życie Havalda oraz reszty podróżnych. 

Pierwszy Róg to debiut autora, który jednocześnie rozpoczyna wielotomowy cykl. Gdyby wszystkie debiuty tak się prezentowały to nie doznawalibyśmy zawodów, bowiem dzieło niemieckiego pisarza zachwyciło mnie pod każdym względem. Seria utrzymana jest w nurcie high fantasy; nie zabraknie magii, wojowników, legend i potyczek na miecze. Mamy tutaj do czynienia ze światem kreowanym na czasy podobne naszemu Średniowieczu, gdzie magia i istoty inne niż ludzie, jak Elfy, smoki czy Krasnoludy, mają swoje miejsce. Autor już na samym starcie utrudnił sobie zadanie umieszczając akcję Pierwszego Rogu w gospodzie. Jak ukazać te niecodzienne uniwersum nie przekraczając murów budynku? Jednak Schwartz pokazuje, że się da i to w bardzo ciekawy sposób. Wielu informacji dowiadujemy się właśnie od gości, którzy snują swoje opowieści i przybliżają nam tajemnicze krainy czy odległe królestwa. Zachwycił mnie klimat, ta gęsta atmosfera, otaczający mróz i nutka niepewności. Mimo że akcja nie pędzie tutaj na szyję, to historia pochłonęła mnie od samego początku. Autor stopniowo odkrywa swoje karty, aby wzbudzić w nas nieustającą ciekawości i chęć o więcej. Początkowe wydarzenia zdają się nie łączyć ze sobą, jednak stopniowo odkrywane fakty zmieniają nasz pogląd na sytuację. Wszystko zaczyna układać się w logiczną całość, mimo to ciężko domyślić się w jakim kierunku zostaną poprowadzone dalsze wydarzenia. Finał potrafi zaskoczyć, dając jednocześnie zapowiedź niesamowitej przygody w następnych częściach. 



Nie można nie wspomnieć o piórze Richarda Schwartza, bowiem nie jest to prosty i pospolity język, jakiego używamy na co dzień. Autor perfekcyjnie dopasował słownictwo do czasów w jakich ma miejsce Pierwszy Róg. Zastosował dość wyszukane słownictwo, więc czasami może się zdarzyć, że spotkamy się ze słowem, które będzie dla nas obce. Nie przeszkadzało mi to jednak w najmniejszym stopniu, bo sugestywne opisy i znakomite dialogi, nieraz zabarwione humorem, skradły moje serce. 

Narracja pierwszoosobowa, którą zastosował autor świetnie się spisała, dając nam możliwość wraz z głównym bohaterem, odkrywania tajemnic gospody. Mimo że towarzyszymy Havaldowi przez cały czas, owiany jest on dość sporą chmurą tajemnic i do samego końca Schwartz nie zdradza się z tym, kim on na prawdę jest, aczkolwiek po drodze dostajemy kilka cennych wskazówek i można się co nieco domyślić. Bardzo przypadła mi go gustu kreacja głównego bohater, ale i Ci drugoplanowi nie pozostają gorsi. Havald skradł moje serce swoją zimną krwią, inteligencją i świetną umiejętnością dedukcji. Naszemu protagoniście kroku nie będzie ustępować piękna, władająca magią elfka, której urokowi i wdziękowi nie będzie się umiał oprzeć nawet podstarzały Havald. Jednak wątek romantyczny na który zdecydował się autor jest najsłabszym punktem powieści. Nie prezentuje się zbyt naturalne. Wśród postaci na wyróżnienie zasługuje również Zokora - mroczna elfka o niezwykle charakternej i nieugiętej osobowości oraz szczególnych upodobaniach seksualnych.  



Pierwszy Róg to fenomenalna podróż do świata magii, krwawych walka oraz zapomnianych legend, gdzie pradawna moc budzi się do życia, a bohaterowie będą musieli zawalczyć o swoje życie. Autor oferuje nam intrygujące uniwersum z własnymi zasadami, religią i zwyczajami oraz wciągającą i niebanalną fabułę z zagadką rodem z kryminału. Dzieło Richarda Schwartza kupiło mnie od pierwszych stron, wciągnęło w swój cudowny klimat i nie wypuściło aż do samego końca. Pierwszy Róg to świetne rozpoczęcie cyklu i nie mogę się doczekać sięgnięcia po kontynuację. Polecam każdemu fanowi fantastyki trochę bardziej wymagającej niż młodzieżowe fantasy.